بازی ماجراجویان و ماموریت نجات زمین

اولین قدم این است که نسبت به هیجانات خود و فرزندتان آگاه باشید. یعنی بتوانید به آنها بیاموزید که هیجانات دیگران را هم درک کنند. والدینی که به هیجانات خود آگاه­تر هستند راحت­تر می­توانند به هیجانات فرزندشان آگاه باشند. خانواده­هایی که هوش هیجانی پایینی دارند احساساتشان باهم گره می­خورد. اگر کسی اضطراب داشته باشد، همه مضطرب می‌شوند. اگر کسی عصبانی باشد، همه عصبانی می­شوند. اعضای خانواده بدون دیگری احساس خوشحالی ندارند. پس در مرحله اول باید نشان دهید که هیجان تو از هیجان من جداست.

قدم دوم استفاده از فرصت‌های طلایی برای ساختن روابط صمیمانه و نزدیک کودک با دیگر افراد خانواده است. بدست آوردن درکی از احساسات دیگری، این توانایی را به فرد می‌دهد تا احساسات ناشناخته خود را درک کند و یاد بگیرد تا در بحران­های زندگی هیجاناتش را مدیریت کند. کودک برای مدیریت هیجانات، ابتدا باید آن را بشناسد و بیان کند.

قدم سوم گوش دادن به احساس دیگری، تأیید و همدلی احساس اوست. اگر بتوانید دنیا را از دریچه چشم دیگری ببینید، شرایط و موقعیت را بهتر درک می­کنید و فرصت همدلی بیشتری پیدا خواهید کرد.

قدم چهارم نام گذاری روی هیجانات است. این کار سیستم عصبی انسان را آرام می‌کند و از تنش کم می‌کند.

و قدم پنجم کمک به کودک است تا بتواند به راه‌حل‌های احتمالی فکر کند و بهترین شیوه را انتخاب کند. هوش هیجانی مهارتی اکتسابی است که باید هر روز تمرین شود. با تکرار این مراحل و تأیید احساس دیگری، این رفتار تبدیل به رفتاری عادتی خواهد شد که دیگر کودک برای انجام آن نیاز به فعالیت پیچیده‌ای ندارد.